Comentando nunha entrada do sempre interesante amazings, lembraba hai pouco unha conversa que escoitei hai uns anos entre dous alumnos, cando un lle preguntaba ao outro se Einstein era “o da mazá ou o da lingua”. Naquel momento botei as mans á cabeza e cun sorriso case involuntario pensei no pobre don Alberte recordado como “o da lingua”, aínda que logo de ter lido bastante (nunca suficiente) sobre el, creo que mesmo lle faría certa gracia. De feito, gústame ese punto de vista que sempre deixa espazo para un elaborado sentido do humor.
En Sobre a Teoría da Relatividade Especial e Xeral, Einstein refírese á súa obra no prólogo como “un libriño” e insiste en que en ningún momento perseguiu a “elegancia expositiva” porque opinaba igual que Boltzmann, quen dixera que “debería deixarse a elegancia para xastres e zapateiros”.
Ciencia + Tecnoloxía 