Imaxinade que puidésedes sobrevoar Marte a pouca distancia da súa superficie… Veriades algo moi semellante a este vídeo que acaba de enviarme o meu amigo Salva e que está xerado usando datos reais tomados pola cámara HIRISE a bordo do Mars Reconnaissance Orbiter. Impresionante, verdade?
É posible que Albert Einstein (para os que teñades dúbidas, é o da lingua 🙂 ) fora o primeiro científico cunha importante proxección mediática, o que fixo que ao redor da súa persoa xurdiran todo tipo de historias elevadas á categoría de lendas. Tamén é posible que ese carácter burlón e aspecto extravagante reforzaran moitas delas.
Cantos de nós escoitamos iso de que “tamén Einstein suspendía Matemáticas”. Teño que dicir que este dato en particular non é correcto. É un feito que as súas Matemáticas non estaban ao nivel da súa Física pero de aí a suspender…
Dous anos antes do que lle correspondería, presentouse ás probas de acceso para entrar no Instituto Politécnico de Zúrich e a pesar de non superalas (a nota de Francés, por exemplo, non era suficientemente 
boa) os seus exames de Física e Matemáticas foron excepcionais. Tanto foi así que aseguraron o seu ingreso no seguinte curso e un dos seus futuros profesores ofreceulle que asistira como oínte ás súas clases.
Durante os seus estudios no Politécnico, Einstein non foi un alumno demasiado querido polos seus profesores, que advertían nel unha actitude desafiante nunhas ocasións e aparentemente pasiva en exceso noutras. Un deles chegou a dicirlle a Albert que era un caso perdido para a Física 🙂 .
Se queredes coñecer máis detalles da azarosa vida de Einstein e do seu impresionante legado, recoméndovos El Universo de Einstein, de Michio Kaku, que actualmente estou lendo.
Nesta ocasión non tiven tan boa man, pero lembrade que todas estas fotos están sacadas coa cámara dun móbil a través duns prismáticos montados nun trípode. Astrofotografía lowcost!
Onte abriu o prazo para matricularse nos cursos do MEC e finalmente escollín O Cine, un Recurso Didáctico. Sendo realistas, as posibilidades de poñer unha película en clase de Tecnoloxía son moi reducidas, pois con sesións de 50 minutos, tería que empregar non menos de 3. Se dificilmente temos tempo para impartir todos os contidos que marca o currículo, imaxinade proxectando películas (outra cousa é poñer fragmentos).
Con todo, creo que pode ser un bo recurso para as horas de titoría ou de atención educativa, onde non poden ser impartidos contidos curriculares. O curso pasado, botei man do cine máis dunha vez no Ámbito Científico-Técnico, onde tiñamos nada menos que 9 horas semanais de clase e non existía a presión de cinguirnos a un currículo pechado. Teño que dicir tamén que hai un abismo entre o que os alumnos queren ver e o que eu desexaría poñerlles, pero estou segura de que ten que existir un punto intermedio e que incluso a película máis simple pode ser unha boa fonte de inspiración.
Durante o curso 2010-11 seguireino intentando!!!
Un mapa de metro para representar a historia da Ciencia, a Razón e o Pensamento Crítico. Facede clic sobre ela para vela a maior tamaño.
Visto en dousceroeditora.
A rede de profesores de Tecnoloxía mudou ao deixar de ser gratuíto ning. Agora estamos aquí.
Miña irmá faime chegar Knotebooks, unha aplicación onde compartir coñecementos sobre Física.
Seguimos con problemas cos vídeos, así que vos remito directamente á fonte, amazings, para que disfrutedes coa explicación deste excelente comunicador. Son menos de cinco minutos que non paga a pena perder…
Como fan os magos e ilusionistas para conseguir que vexamos o que eles queiran?
Por que as ras soamente poden ver as moscas cando se moven e nós podemos ver obxectos estáticos?
Hai pouco un dos habituais de amazings recomendaba un capitulo en particular do sempre interesante programa Redes dirixido e presentado por Eduard Punset e que vos recomendo que vexades.
Eduard Punset, a neurocientífica Susana Martínez-Conde (do Laboratorio de Neurociencia Visual do Instituto Neurolóxico Barrows, en Phoenix (Arizona)) e o mago Miguel Ángel Gea fálannos de como percibimos un sinxelo truco de maxia a nivel neuronal. Vou recompilar algunha da información que se ofrece na reportaxe pero a miña recomendación é que non vos perdades o vídeo.
Temos que partir da base de que o cerebro non “ve” todo o que percibimos a través da retina e que por tanto non vai procesar conscientemente toda a información que lle chegue. Agora xa coñecedes moitos dos trucos dos que se valen magos e ilusionistas para sorprendernos e ademais coñecedes a explicación neuronal que hai detrás. Pero que teñen que ver as ras en todo isto?
Os humanos e os primates somos os únicos animais que podemos percibir o estático, é dicir, o que non se move. Como? A partir de movementos oculares de moi pequena amplitude que se realizan a razón de 60 oscilacións nun segundo. Son as chamadas microsacadas as que convirten en móbil o que está quieto. É por iso que unha mosca que non se move nunca será capturada por unha ra, pois ao non ser capaz de detectar o movemento, non a ve.
Cal é a finalidade das microsacadas? Que os estímulos cheguen de forma contínua ao cerebro, evitando así o que os neurólogos chaman a adaptación neuronal (as neuronas que non reciben estímulos pasan a estar inactivas).
Apaixoante, verdade? Isto só foi un pequeno resumo do que podedes atopar neste capítulo de Redes. En serio, non vos perdades o vídeo porque ademais aprenderedes algún que outro truco de maxia co que impresionar aos colegas e veredes como existen magos (pick pockets) que se adican a limpar os petos dos inxénuos colaboradores que se prestan a botar unha man durante o espectáculo.
Ciencia + Tecnoloxía 