Non vos perdades toda a entrada en la aldea irreductible.
Como estou sen portátil, seguro que son a última que viu o frontal de Google hoxe… Está xenial!!!
O cargador dun móbil vello é unha fonte de tensión, o pau dun chupa pódese utilizar para conectar unha engrenaxe co eixo dun motor, o taṕon dunha botella de leite pode ser unha boa roda e o vaso de vidro dun iogur pode empregarse para construír unha lámpada de incandescencia.
Para que os alumnos saiban que todo o material do taller se reutiliza, o último que facemos cando o curso está para rematar é desmontar os proxectos con eles para recuperar todos os compoñentes. Sempre gardamos proxecto algún para amosallelo aos alumnos dos cursos seguintes, pero a filosofía do taller de Tecno é reutilizar.
Este curso pasado foi complicado no departamento e Xuño chegou “antes do que agardabamos” polo que non puidemos facer este exercicio cos alumnos.
Hoxe comecei a desmontar proxectos e este era o aspecto que tiña unha das mesas do taller nun momento. E podo asegurarvos que é só unha pequena parte! Ademais, logo de desmontar vén o de clasificar para poñer cada cousa no seu sitio.
Non pensedes que me queixo, pásoo xenial cun desaparafusador na man 🙂
A data oficial para o comezo das clases é o 17 deste mes pero todavía non podo dicirvos a que horas serán as presentacións. Estade atentos ao blog, porque publicarei aviso en canto teña novas.
É posible que Albert Einstein (para os que teñades dúbidas, é o da lingua 🙂 ) fora o primeiro científico cunha importante proxección mediática, o que fixo que ao redor da súa persoa xurdiran todo tipo de historias elevadas á categoría de lendas. Tamén é posible que ese carácter burlón e aspecto extravagante reforzaran moitas delas.
Cantos de nós escoitamos iso de que “tamén Einstein suspendía Matemáticas”. Teño que dicir que este dato en particular non é correcto. É un feito que as súas Matemáticas non estaban ao nivel da súa Física pero de aí a suspender…
Dous anos antes do que lle correspondería, presentouse ás probas de acceso para entrar no Instituto Politécnico de Zúrich e a pesar de non superalas (a nota de Francés, por exemplo, non era suficientemente
boa) os seus exames de Física e Matemáticas foron excepcionais. Tanto foi así que aseguraron o seu ingreso no seguinte curso e un dos seus futuros profesores ofreceulle que asistira como oínte ás súas clases.
Durante os seus estudios no Politécnico, Einstein non foi un alumno demasiado querido polos seus profesores, que advertían nel unha actitude desafiante nunhas ocasións e aparentemente pasiva en exceso noutras. Un deles chegou a dicirlle a Albert que era un caso perdido para a Física 🙂 .
Se queredes coñecer máis detalles da azarosa vida de Einstein e do seu impresionante legado, recoméndovos El Universo de Einstein, de Michio Kaku, que actualmente estou lendo.
Onte abriu o prazo para matricularse nos cursos do MEC e finalmente escollín O Cine, un Recurso Didáctico. Sendo realistas, as posibilidades de poñer unha película en clase de Tecnoloxía son moi reducidas, pois con sesións de 50 minutos, tería que empregar non menos de 3. Se dificilmente temos tempo para impartir todos os contidos que marca o currículo, imaxinade proxectando películas (outra cousa é poñer fragmentos).
Con todo, creo que pode ser un bo recurso para as horas de titoría ou de atención educativa, onde non poden ser impartidos contidos curriculares. O curso pasado, botei man do cine máis dunha vez no Ámbito Científico-Técnico, onde tiñamos nada menos que 9 horas semanais de clase e non existía a presión de cinguirnos a un currículo pechado. Teño que dicir tamén que hai un abismo entre o que os alumnos queren ver e o que eu desexaría poñerlles, pero estou segura de que ten que existir un punto intermedio e que incluso a película máis simple pode ser unha boa fonte de inspiración.
Durante o curso 2010-11 seguireino intentando!!!
Un mapa de metro para representar a historia da Ciencia, a Razón e o Pensamento Crítico. Facede clic sobre ela para vela a maior tamaño.
Visto en dousceroeditora.